احوالات اردیبهشتی ما

اندر احوالات این روزهای ما بگویم که خدا رو شکر همه چیز طبق روال پیش می رود و خدا را سپاس که زندگی جریان دارد و گاهی خوب و گاهی هم بد میگذرد.

از اردیبهشت ماه امسال بگویم که سفری 4 روزه به همدان داشتیم و  پنجشنبه 20 اردیبهشت راهی شدیم و میانه های راه با غرغرهای آرادی وایستادیم و بعد از خوردن صبحانه و بازی کردن آراد و همسر نیم ساعت بعد راهی شدیم و تقریباً 4 ساعت بعد از حرکت رسیدیم به مقصد. همدان در کل شهر خیلی خوبی نبود و آنچنان گیرایی نداشت که آدم از دیدن مناظر و شکوه تاریخیش لذت ببرد ولی در کل روی هم رفته به ما خوش گذشت. روز اول به باباطاهر و ابن سینا و تپه ی هگمتانه و برج قربان ..... گشتی زدیم و فردای اون روز هم صبح اول وقت چرخی در حمام قلعه و بعد هم گردشی در لاجین زدیم و خرید مختصری کردیم و راهی غار علیصدر شدیم که آراد بیشتر از همه ی قسمت ها اینجا رو دوست داشت و کلی لذت میبرد هرچند اوایل راه یه کوچولو ترسیده بود و حس خوبی نداشت ولی یه کم جلوتر که رفتیم انگار تازه افتاد رو غلتک و دیگه کوله بار سوالاتش شروع شد و اینقدر پرسید که من دیگه داشتم کف میکردم تقریبا دو ساعت و نیم رو هم توی غار گذروندیم و بعدش هم خریدن سوغاتی و خوردن ناهار .طبق تصمیم گیری های قبلی قرار بود که بعد از سپری کردن دو روز در همدان سرد و یخ به کرمانشاه برویم ولی آنجا هم بهمون سفارش کردن که بخاطر خرابی جاده و امدادرسانی ها بهتره کنسلش کنیم و ما هم اینکار رو کردیم همسر جان پیشنهاد دادن تا 2 رو باقی مانده رو در ایلام سپری کنیم که این بار با مخالفت من روبرو شد بخاطر سرمای هوای ایلام و این شد که ما تصمیم گرفتیم بریم شمال.

هگمتانه

باباطاهر

ابن سینا

حمام قلعه

میدان امام

غار علیصدر

 دو روز هم در کنار خانواده همسر جان سپری کنیم. شمال با اینکه بارندگی بود و ابری ولی هوای بسیار مطبوعی داشت و آراد رها و آزاد کلی بازی میکرد و سورپرایزی هم شد برای خانواده همسر که از دیدن یکباره ی آراد کلی لذت بردند و شعفناک شدند. یکشنبه 23 هم بعد از خوردن ناهار در کنار خانواده ی همسر جان راهی شدیم سمت تهران و در راه مونا زنگ زد که دندونی یاسی و بعد از رسیدن به خونه من تنهایی رفتم اونجا و آرادی و همسر در خونه موندن و فکر کنم که ساعت 11 شب وقتی که دیگه نایی بر تن نبود رسیدم خونه.

دوشنبه با گل پسرم راهی مهد کودک شدم و بعد از برگشتن از محل کار دیدم آرادی یه کمی تب داره واسه همین رفتیم دکتر و تا یک هفته درگیر مریضیش بودیم ولی خدا رو شاکرم بخاطر اینکه حال و روز پسرم الان خوبه و از هر دو جهان همین ما را بس.

و در پایان یک نصیحت " خیلی خیلی مواظب زندگیتون باشید گاهی آدمهای حسود دور و بر چنان بلایی بر سر زندگی آدم می آورند که تا مدت ها درگیر میشی  جایی برای نفس کشیدن نمیذارن برات " امیدوارم که همه ی زندگی ها از چشم بد دور باشه و در کنار اون هم خداوند خودش محافظ زندگی من و پسرم و همسرم باشه.